|
|---|
นางสาวสุมนมาลย์ นวลสนิท (หน่อง ) อายุ 26 ปี การศึกษา : สังคมศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อาชีพ : พนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน JAL WAYS
. คุณนับว่าเป็นคนรุ่นใหม่คือ อายุยังน้อย มีความรู้ความสามารถมีการศึกษาตลอดจนหน้าที่การงานดี...แล้วคุณคิดอย่างไร
ถึงได้มาปฏิบัติธรรมอยู่ในวัดที่อยู่ป่าอยู่ดง โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวกต่างๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?
...โดยปกติแล้ว ชีวิตส่วนตัวและหน้าที่การงานของหน่องต้องพบปะกับผู้คนมากมาย และใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่กับแสงสีและความฟุ้งเฟ้อของโลกและสังคมที่เจริญรุดหน้า แต่กลับพบว่าจิตใจของเราไม่ได้รับการพัฒนา ในทางกลับกันภายในจิตใจของเราได้สะสมเศษขยะของความเจริญไว้มากมายจึงมีความคิดอยู่เสมอว่า ถ้ามีเวลาว่างแม้เพียงเล็กน้อย เราควรใช้เวลาเหล่านั้นให้เป็นประโยชน์ โดยการหันกลับมาอยู่กับธรรมชาติ และความสงบ เพื่อฝึกฝนจิตใจของเราให้พัฒนาสูงขึ้น ได้ลองหยุดพัก และทำความรู้จักกับตัวตนที่แท้จริง และธรรมชาติภายในจิตใจของเรา เคยมีคำของพระอริยสงฆ์ ที่เคยได้อ่านเมื่อสมัยยังเป็นเด็ก และยังคงระลึกเสมอ ที่ว่า เรือที่นายช่างได้ต่อไว้อย่างดีแล้วย่อมไม่หวั่นไหวต่อคลื่นลมแรงในมหาสมุทรฉันใด จิตใจของมนุษย์ที่ได้ถูกฝึกฝนไว้อย่างดีแล้วก็ย่อมไม่หวั่นไหวต่อคลื่นของกิเลสฉันนั้น เมื่อมีเวลาว่างและมีโอกาสอันดีงามจึงได้เลือกมาปฏิบัติธรรมที่วัดป่าน้ำโจน ตามคำแนะนำของเพื่อนซึ่งถือเป็นกัลยาณมิตร...
. เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา หรือ ?
...ในชีวิตได้พบกับคนรุ่นใหม่และคนที่อยู่ในสังคมที่เจริญด้วยวัตถุ รวมทั้งชาวต่างชาติ ซึ่งแม้ว่าจะเติบโตมาท่ามกลางความเจริญของวัตถุมากมาย ที่หันมาปฏิบัติธรรมฝึกฝนสมาธิสั่งสมบุญบารมี หรือแม้กระทั่งเสียสละทรัพย์สินและความสุขส่วนตัวเพื่อมวลชน เป็นตัวอย่างที่ดีงามให้เราเห็นกันอยู่มากมาย หน่องจึงไม่เคยมีความคิดที่ว่า คนปฏิบัติธรรมจะต้องเป็นคนล้าหลัง คร่ำครึ หรือต้องเป็นคนมีปัญหาแล้วจึงหันมาพึ่งวัดเลยแม้แต่น้อย ในทางตรงกันข้ามหน่องกลับคิดว่าคนเหล่านี้เป็นคนที่มีจิตใจสูงและเป็นคนมีบุญบารมีที่ได้สั่งสมมา จึงทำให้พวกเขาเหล่านี้มีจิตใจอันเป็นกุศลที่จะสั่งสมบุญบารมีข้ามภพข้ามชาติสืบต่อไป...
. แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?
...ความรู้สึกเป็นสุข สงบในใจ เป็นสิ่งที่ได้จากการมาปฏิบัติธรรมครั้งนี้ และเป็นความรู้สึกที่ตนจะเห็นและรู้สึกได้ด้วยตนเอง และจากการปฏิบัติด้วยตนเองเท่านั้น ไม่มีใครสามารถมาทำให้หรือพรากเอาไปจากเราได้ บุญที่ได้ก็เกิดจากใจและอยู่ที่ใจของเราเอง...