นางสาวธาราภรณ์ วิโรจน์วาณิช (ส้ม) อายุ 22 ปี นิสิตแพทย์ชั้นปีที่ 5 คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร
. คุณจัดอยู่ในประเภทเรียนหนักมีเวลาน้อย..แล้วคุณคิดอย่างไรถึงได้เสียสละเวลาอันน้อยนิดมาทำบุญและปฏิบัติธรรมกับ
วัดที่อยู่กลางป่ากลางดง โดยปราศจากเครื่องอำนวยความสะดวก ต่าง ๆ แม้กระทั่งไฟฟ้าอย่างนี้ ?
...การปฏิบัติธรรมไม่ได้เลือกว่าต้องอายุเท่าไร ไม่ใช่ว่าอายุมากแล้วค่อยเข้าวัดมันก็ไม่ทันแล้ว เพราะคนเราเกิดมาไม่รู้ว่าต้องตายเมื่อไรทำดีเอาไว้ให้เยอะที่สุดจะดีกว่า เหมือนเราทำความดีฝากธนาคารไว้ ทำมากก็ได้มากก็ดีต่อตัวเอง การนั่งสมาธิส้มคิดว่าดีนะทำให้ จิตใจเราสงบเหมือนเราได้ออกจากโลกที่วุ่นวาย เพราะจริง ๆ โอกาสที่เราจะได้สัมผัสกับธรรมชาติแบบนี้ในปัจจุบันหาได้ยากมาก ถ้ามีโอกาสก็อยากให้คนที่สนใจลองมาสัมผัสดู...
. เข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างนี้ไม่กลัวคนเขาว่า ล้าหลังคร่ำครึ ตกกระแส หรือว่าเป็นคนมีปัญหา หรือ ?
...ไม่ค่ะ คนเข้าวัดไม่จำเป็นต้องเป็นคนมีปัญหากันทุกคน ส้มคิดว่าคำสอนของพระพุทธเจ้าไม่มีคำว่าล้าหลัง เพราะคำสอนของพระองค์เป็นความจริงทุกยุคทุกสมัย...
. แล้วคุณคิดว่าคุณได้อะไรบ้างกับการมาปฏิบัติธรรมอย่างนี้น่ะ?
...ได้เรียนรู้การปฏิบัติที่ถูกต้องค่ะ เพราะเมื่อก่อนส้มเองก็เป็นคนที่นั่งสมาธิ แต่นั่งยังไม่ถูกต้อง พระอาจารย์ท่านก็สอนการนั่งสมาธิที่ถูกต้อง บางทีท่านเทศนา เมื่อเรากลับไปคิดทำให้มองโลกได้กว้างขึ้น เมื่อก่อนทำบุญที่วัดไม่เคยต้องล้างจาน แต่มาวัดนี้เป็นครั้งแรกที่ต้องล้างจาน ทำให้เกิดความรู้สึกงง ๆ ว่าทำไมต้องล้างจานนะ ต่อมาถึงรู้ว่าเป็นการฝึกให้เราทำงาน ซึ่งก็เป็นธรรมะแห่งการอยู่ร่วม ต้องรู้จักเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกัน ส้มเองเรียนวิชาชีพนี้ต้องมีความเอื้อเฟื้อเกื้อกูลกับคนไข้ เราจะรักษาคนไข้ให้ดีที่สุดสมกับที่เขาฝากชีวิตไว้กับเราค่ะ...